Cezary Stypułkowski to jedna z najbardziej wpływowych i zarazem najbardziej kontrowersyjnych postaci polskiego sektora finansowego. Jego kariera rozpoczęła się jeszcze w czasach PRL, gdzie jako członek PZPR oraz doradca rządowych instytucji gospodarczych uczestniczył w przygotowaniu kluczowych reform. Od 1981 r. pełnił funkcję doradcy Ministra ds. Reform Gospodarczych w Urzędzie Rady Ministrów. W kolejnych latach powierzano mu coraz istotniejsze zadania: w 1985 r. został doradcą prezesa Konsultacyjnej Rady Gospodarczej, a w latach 1987–1988 pracował jako doradca premiera i sekretarz Komitetu Rady Ministrów ds. Reformy Gospodarczej.
Według dokumentów IPN, w 1988 r. Stypułkowski został zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa pod pseudonimem „Michał”. Ten fragment jego życiorysu do dziś budzi liczne pytania dotyczące powiązań osób pełniących strategiczne funkcje w III RP z aparatem bezpieczeństwa PRL.
W 1991 r., w wieku zaledwie 35 lat, Stypułkowski został prezesem Banku Handlowego – jednej z najważniejszych instytucji finansowych okresu transformacji ustrojowej. Bank ten odegrał kluczową rolę w tle afery FOZZ, jednego z najbardziej tajemniczych i niejasnych wątków finansowych początku lat 90.
W późniejszych latach Stypułkowski kierował mBankiem. To właśnie ta instytucja – tuż przed ostatnimi wyborami parlamentarnymi – udzieliła Platformie Obywatelskiej kredytu na 25 mln zł. mBank jest własnością niemieckiego Commerzbanku AG, którego największym udziałowcem jest rząd Niemiec. Szef rady nadzorczej Commerzbanku to były doradca Angeli Merkel, a prezes zarządu Manfred Knor wielokrotnie sugerował, że oczekuje zmiany władzy w Polsce. Powiązania te stały się elementem debaty publicznej dotyczącej wpływów zagranicznych w polskim systemie bankowym.
Obecnie Stypułkowski stoi na czele Pekao SA i jest jednym z architektów przygotowywanej przez rząd Donalda Tuska fuzji PZU i Pekao – operacji, która ma stworzyć największy podmiot finansowy w Europie Środkowo-Wschodniej. Celem jest zwiększenie zdolności kredytowej do poziomu 200 mld zł. Krytycy ostrzegają jednak, że połączenie może doprowadzić do osłabienia realnej kontroli Skarbu Państwa nad powstającym gigantem. Ministerstwo Aktywów Państwowych oraz Pekao SA zapewniają, że taka sytuacja nie nastąpi, ale wątpliwości pozostają.
Wokół osoby Stypułkowskiego pojawiają się także powracające wątki kontrowersyjne. W 2006 r. „Gazeta Polska” ujawniła, że po wypadku samochodowym z 2002 r., w którym zginęły trzy osoby, w sprawę miał zaangażować się Tadeusz Czerwiński – były dyrektor administracyjny Banku Handlowego. Według tygodnika Czerwiński był funkcjonariuszem Grupy „D” z IV Departamentu MSW, jednostki powiązanej z brutalnymi działaniami wobec Kościoła katolickiego, w tym z operacjami poprzedzającymi zabójstwo ks. Jerzego Popiełuszki.
Po wypadku zniknął kluczowy dowód – komputer pokładowy z samochodu Stypułkowskiego. Ekspertyza dotycząca przebiegu zdarzenia zawierała wiele błędów, jednak mimo to dochodzenie zostało umorzone. Rodzice ofiar zaskarżyli decyzję do Sądu Rejonowego w Nidzicy, lecz ich skargę oddalono. Przewodniczącym składu sędziowskiego był Andrzej Świdwiński, również kojarzony z dawnymi służbami PRL.
Historia Cezarego Stypułkowskiego to opowieść o konsekwentnym budowaniu pozycji w elicie finansowej – od czasów PRL, przez transformację ustrojową, aż po współczesne projekty obejmujące największe instytucje finansowe w Polsce. Jego życiorys zawiera zarówno imponujące osiągnięcia zawodowe, jak i wątki, które od lat wzbudzają poważne kontrowersje i pytania o wpływy dawnych struktur na funkcjonowanie państwa.
Dziękuję, że przeczytałeś /przeczytałaś artykuł do końca. Jeżeli chcesz, by powstawały na tej tego typu materiały, włącz się proszę jako Patron.
Twoje wsparcie jest bezcenne!
